Ruben Aharonian - I skrzypce
Andrei Abramenkov - II skrzypce
Igor Naidin - altówka
Vladimir Balshin - wiolonczela
Bez wątpienia jeden z najlepszych kwartetów naszych czasów, Kwartet
Smyczkowy Borodina założyli studenci Moskiewskiego Konserwatorium
w 1945 roku pod nazwą Kwartet Filharmonii Moskiewskiej. W 1955 roku
przemianowano nazwę na Kwartet Borodina.
Wiolonczelista Valentin Berlinsky był związany z Kwartetem od początku,
a skrzypek Andrei Abramenkov dołączył doń ponad 20 lat temu. Pierwszy
altowiolista Kwartetu Dmitri Shebalin odszedł na emeryturę na początku
1996 roku i zastąpił go Igor Naidin, 34-letni Rosjanin, który studiował w
Moskiewskim Konserwatorium u Jurija Bashmeta. Igor Naidin, który
jest założycielem Kwartetu Russo był uczniem innych dwóch
członków Kwartetu Borodina: Mikhaila Kopelmana i Valentina Berlinsky'ego.
W listopadzie 1996 roku lidera Mikhaila Kopelmana zastąpił Ruben
Aharonian, zwycięzca kilku międzynarodowych konkursów m.in. Konkursu
im. Enescu w Bukareszcie, Konkursu w Montrealu i Konkursu
Czajkowskiego w Moskwie, który jest jednocześnie profesorem wiolinistyki
w Państwowym Konserwatorium w Erewaniu. W 2008 roku współzalożyciel Kwartetu Valentin Berlinsky przeszedł na emeryturę i zastąpil go wiolonczelista Vladimir Balshin.
W 2005 roku Kwartet Borodina świętował swój jubileusz 60-lecia
i otrzymał w związku z tym kilka nagród m.in. honorowe medale
Concertgebouw i Królewskiego Towarzystwa Filharmonicznego za
najlepszy zespół kameralny. Szczególny związek z rosyjskim repertuarem datuje się od początkowych bliskich kontaktów z Szostakowiczem, który osobiście nadzorował przygotowania każdego swojego kwartetu. Szeroko uznany jako specjalista tego repertuaru, Kwartet zaprezentował cykle Szostakowicza w głównych centrach kulturalnych na całym świecie, łącznie z ostatnimi występami we Frankfurcie, Kolonii, Wiedniu, Lizbonie, Londynie, Nowym Jorku i Brukseli.
W 1995 roku Financial Times tak oto skomentował występ Zespołu: " Żadna czwórka wykonawców nie pokazała jeszcze tak współbrzmiąc tego "innego" Szostakowicza... wykonawcy Borodina poruszają się w świecie subtelnych półświateł, gdzie każdy cień odzwierciedla inny zakamarek duszy".
Następne cykle Szostakowicza zaplanowano w Madrycie, Zurichu i Paryżu.
Nagrania Kwartetu dla Teldec Classics International obejmujące kwartety
Czajkowskiego i Souvenir de Florence, kwartety smyczkowe Schuberta,
"Siedem ostatnich słów Chrystusa" Haydna oraz płyta z rosyjskimi
miniaturami otrzymały znakomite opinie krytyki, a w wypadku płyty
Czajkowskiego nagrodę Gramophone (1994). O nagraniu Schuberta
Gramophone napisał: "Tylko nieliczne kwartety nauczyły się patrzeć daleko
od siebie i zagłębić się w sam środek muzyki".